A ramach uzupełniania bloga tym razem powrót do korzeni, bo jak niektórzy wiedzą, a Ci co nie wiedzieli właśnie się dowiadują, iż zaczynałem od fotografii przyrody, głównie gór… No ale, że sezon tyle trwa to czasu ciągle brak no chyba, że właśnie tak jak na początku września robiłem reportaż, nie, nie w górach – a na drugim końcu Polski czyli w Augustowie a tam, w niedziele, piękną i słoneczną wybrałem się z aparatem przed siebie szukając ciszy, spokoju i magii…

i to samo formie prezentacji – polecam włączyć HD i pełny ekran ;-)

Augustow from gubala.pl on Vimeo.

No więc tak. Konkurs to „IV KONKURS FOTOGRAFII ŚLUBNEJ” i…..

w kategorii CEREMONIA ŚLUBNA w TOP10 znalazło się zdjęcie Pauli i Wojtka – tak nawiasem mówiąc Paula bardzo chciała abym jej jakieś zdjęcie wysłał na konkurs i aby jakieś miejsce zajęło…. no i jest, marzenia się spełniają ;-))

w kategorii PLENER znalazło się zdjęcie przesympatycznej Karoliny o którym moja była Panna Młoda, gdy zobaczyła to zdjęcie,  napisała:
„dla mnie to przestrzeń teatru, skórzana kanapa jak rekwizyt na obracającej się scenie…jak by wir sceny porywał siedzącą istotę, która albo chce poddać się i odpłynąć w przestrzeń w pogoni za złem… albo jak anioł oddać sie anielskiemu światłu, które jak drogowskazy w postaci trzech jasnych i świetlistych strzałek wskazują drogę ku dobru, ku przyszłości, ku raju… widzę dwie kobiety… tą delikatną w jedwabistej sukni o rozświetlonej twarzy i tą pełną kuszenia, uwodzenia z odsłoniętym kolanem… obraz dzieli się na dwie części…charakter nadaje mu kobieta…. delikatność, światło, blask anioł, – kolana, kanapa, kuszenie, wir, czerń…”

w kategorii PIERWSZY TANIEC znów zdjęcie Karoliny i jej męża Kuby – tak swoją drogą to oni nawet jeszcze tych zdjęć nie widzieli ;-)) :

w kategorii tematycznej: RUCH zdjęcie znów z wesela Karoliny i Kuby:

no to by było na tyle ;-) Gratulacje dla wszystkich, którzy zajęli miejsca w TOP10.  Do usłyszenia wkrótce ( mam nadzieje) a tych, ktorzy tu zaglądają zapraszam do zostawienia komentarza tu a nie tylko na sms, mail, tel ;-)

i żyli dłuuggooo i zajebiście…..

the end

A na dowód, że żyje i jednak coś robię to parę fotografii z ostatnio skończonego reportażu Asi i Patryka – kolejnej mojej przesympatycznej pary. Zresztą chyba mam szczęście bo same takie pary mi się trafiają i nawet już wiem że w przyszłym roku tez wiele fajnych par bedę miał :-) Oby tak dalej!

No ale kontynuując, to umowiliśmy sie na plener w poniedziałek. Pogoda miała być taka sobie… no ale Aneta i Łukasz we wtorek wylatywali juz daleko daleko w podróż zwaną poślubną więc plener musiał być w poniedziałek i koniec kropka. No więc jedziemy. Cel: Czarny Staw w Tatrach ;-) Na zakopiance oczywiscie koorek… A ze w aucie radia nie było… to Aneta, myszą przez Łukasza zwaną…  radio zastępowała… i czterech pancernych i psa zapodawała:

„Deszcze niespokojne potargały sad,
a my na tej wojnie ładnych parę lat.
Do domu wrócimy, w piecu napalimy,
nakarmimy psa.
Przed nocą zdążymy, tylko zwyciężymy,
a to ważna gra.”

No więc w tym czerwonym czołgu, dwóch pancernych pędziło z zawrotną szybkościa zakopianka 5km/h a z tyłu mysza głosu dawała  ;-)

No dobra, koniec pisania bo to przecież blog fotograficzny jest ;-)

A więc… zaczeliśmy jak prawdziwe cepry…. zaraz po przyjechaniu na parking od pożywnego obiadu aby siły w góry iść mieć.

A gdy juz pojedliśmy, pełni energii i zapału… zasiedliśmy w wozie konnym i dopingowali konie dwa, aby do góry wywiozły nas :-D

A tu ceper – Mr. Prestige – moda męska na szlaku…

podejście nad Czarny Staw – oj stromo było, cięzko było…

no ale prawie juz na samym szczycie na Łukasza czekała nagroda….

a teraz to już bez komentarza, bo góry mówią same za siebie ;-)

ufff jest tego jeszcze pełno i koszmarnie cieżko było coś wybrac…. bo góry góry góry i do tego Aneta i Łukasz…. ehhh masakra ;-) Dziękuje za mile spędzony dzień i oby więcej takich. ;-)

Monika i Przemek, moja para z Warszawy z ostaniej soboty, poświecając się bardzo, przyjechała na plener do Krakowa właśnie, bo czyż jest piękniejsze miasto niż Kraków? ;-) Szaleni i zwariowani byli a Monika to urodzona modelka, chociaż mówiła, że modelką nie jest ;-)

No więc przedstawiam własnie ich i dziekuje za wene … (trzem kropkom)

Obserwacja pierwsza: w Warszawie parkuje się na środku ulicy!! tak tak dokładnie tak a było to tak: rondo, 3 pasy do niego dochodzące a na środkowym pasie seat sobie stał, ot tak po prostu, zamknięty był a w środku żywej duszy nie było. Rozumiem, że komuś spieszyło się, miejsca szukać nie chciało, więc ot tak wysiadł sobie i poszedł sobie. No cóż… co warszawa to obyczaj ;-)

Obeserwacja druga: w Warszawie stołuje się na środku ulicy! A było to tak: plac trzech krzyży był, 3 samochodowe pasy czy jakoś tak i chodnik był. A na nim parasole, stoły i krzesła stały a na krzesłach ludzie siedzieli i konsumowali coś… Coś konsumowali i ołowiem się rozkoszowali i ta piękną muzyką, która z silników aut płynęła… wrrrrrrr bzzzzzz wrraaaa. No cóż… co warszawa to obyczaj ;-)

O kolejnych obserwacjach może już pisał nie będę bo zanudziłbym za bardzo a do tego może lepiej nie pisać o nich ;-)

Ale wracając do tematu to w Warszawie ruda wiewióra mieszka, Julią zwana, która wiecznie usmiech od ucha do ucha ma i tym uśmiechem zaraża wszystkich dookoła i tak kiedyś spotkała się z przyszłą swoją parą młodą i tak się uśmiechała, że parasol wysępiła i nawet się tym chwali i pisze o tym o TU właśnie. No a że parasol przecudny dostała, kwadratowy jakiś taki, to mi zdjęcia sobie z nim robić kazała, więc robilem bo co zrobić miałem…

I zrobilem takie oto parę:

o tu się pod parasolem chowała…. tu równowagę łapała…. tu nad magiczną kałużą medytowała… tu muzyki co jej w uszach grała słuchała… tu coś pięknego usłyszała… a tu się w końcu pokazała…

aż w końcu się zmęczyli i na nic się zdało mówienie, ze to brudne schody były, stwierdzili, że sił nie maja i odpocząć muszą:

a gdy odpoczęli na kawę mnie zaprosili o dokładnie tu:

no i ciągle gdzieś dzwonili…. ale kawa dobra była więc się nie czepiałem…

a na koniec Karolina chciała sie pochwalić, że potrafi (?) prowadzić swoje czarne autko:

the end ;-)